|
Verslaving van een dierbare Vanaf mijn puberteit heb ik geworsteld om mijn antwoord te
vinden op de verslaving van een dierbaar familielid. Aanvankelijk dacht ik
dat het allemaal wel meeviel totdat ik uiteindelijk durfde te erkennen dat er
werkelijk een probleem was. Hoezeer ik haar ook liefhad, ik kon het probleem
niet oplossen voor mijn naaste. Sterker nog, ik werd enorm uitgedaagd om mijn
grenzen te bewaken en om niet de reddende engel te spelen. Dit was uitermate
pijnlijk en die pijn heb ik leren verdragen. Verdriet mocht er zijn, zonder
me erin te verliezen of me eraan te hechten. Hoe verdrietig ook, altijd weer
wend ik me naar het licht om te stromen en om maximaal creatief te zijn. |
|
Erfeniskwestie Hoe vreemd is het om in de herfst van je leven alsnog een
groot conflict te krijgen met je familie. Dit overkwam mijn ouders op bijna
80-jarige leeftijd. Na de aanslag op de Twin Towers op 11 september 2001
verdampte een erfenis van hun ongetrouwde (schoon)zus door de beurscrash die
daarna optrad. Als executeur-testementair werd mijn vader voor de rechter
gedaagd door neven en nichten (met uitzondering van een) om het
waardeverschil bij te betalen. Het was een emotionele rekening die financieel
werd vereffend. Het is triest om aan den lijve te ervaren waar onvermogen in
de communicatie toe kan leiden. Ik heb mijn ouders emotionele begeleiding
geboden in deze zaak, die uiteindelijk bij de rechter geschikt is. Dit bleek
gezien de omstandigheden de minst pijnlijke oplossing te zijn. Mijn ouders
hebben rust gevonden om, weliswaar met een gebroken familierelatie, de draad
van hun leven verder op te pakken. Ons gezin is dichter naar elkaar toe
gegroeid. |
|
Loopbaanbreuk Zo rond mijn 40ste levensjaar ontdekte ik dat ik
alsmaar bezig was met hard werken zonder dat dit mij nog langer bevredigde.
Diep van binnen groeide het besef dat niet alles wat ik in huis had er op
deze manier ook uit kon komen. Wat doe je dan? Blijf je gehecht aan de
functie van directeur als bekroning op een prachtige loopbaan of neem je
jezelf serieus en ga je onderzoeken hoe dat er wel uit kan komen? Ik koos
voor het laatste en nam ontslag zonder de uitkomst te kennen. Ik gunde mezelf
de tijd en de ruimte om heel precies mijn innerlijk oor te volgen. Het is een
avontuur gebleken dat mij heeft geleid naar het punt waar ik me nu bevind: op
het grensvlak van kunst, filosofie en coaching; alles tezamen laat dit zich
het beste samenvatten als raadgeefster. |
|
Scheiden en opnieuw beginnen Ware liefde betekent voor mij dat je ook bereid bent om
afscheid te nemen als dit aan de orde is. Natuurlijk is dit iets wat de
allerlaatste optie is, zeker als er kinderen bij betrokken zijn. Maar toch:
heb je het lef om afscheid te nemen van je geliefde of ben je zo aan elkaar
gehecht dat je die stap niet kunt nemen? Ik hou zielsveel van mijn
levenspartner maar toen mijn waardigheid in de knel kwam en het ons niet
lukte om samen een uitweg te vinden en het leven wel aanklopte, heb ik de
stap gezet; ook na maar liefst 28 jaar lief en leed met elkaar gedeeld te
hebben. In een scheiding leer je elkaar op een manier kennen die iets
toevoegt aan de relatie. Wat een pijnlijk proces hebben wij doorlopen maar
hoe goed is het gegaan. Dit goede einde maakte de weg vrij om elkaar opnieuw
en op een dieper niveau te ontmoeten. Ik ben erg gelukkig met mijn ex-man en
levenspartner. |
|
|